ورود به سایت
95/11/2

افسردگی یک اختلال خلق و خوی است که باعث احساس مداوم غم و اندوه و از دست دادن علاقه می شود.

 افسردگی می تواند بر مردم در تمام سنین تاثیر گذارد و برای هر فرد متفاوت است. زنان دو برابر بیشتر از مردان به افسردگی مبتلاء می گردند. دلیل آن ناشناخته است اما تغییرات در سطح هورمون های زنانه ممکن است به افسردگی مرتبط باشد.


 

هنگامی که پزشکان در مورد افسردگی صحبت می کنند، منظورشان یک اختلال پزشکی به نام افسردگی اساسی است. همچنین یک فرم خفیف افسردگی وجود دارد که علائمی با شدت کمتر را ایجاد می کند. هر دو نوع افسردگی علل و درمان یکسانی دارند. کسی که مبتلاء به افسردگی اساسی است علائم آن را تقریبا در تمام طول روز، هر روز، به مدت 2 هفته یا بیشتر دارد.

فردی که به افسردگی مبتلاست نمی تواند احساساتش را کنترل کند. افسردگی شما، فرزندتان، نوجوان و یا فرد مسن تر فامیل تقصیر شما یا ایشان نیست. علائم افسردگی برای هر فرد متفاوت است. همچنین، ممکن است علائم برای کودکان، نوجوانان و سالمندان متفاوت باشد. ممکن است شما یک یا بسیاری از علائم ذکر شده در زیر را داشته باشید. نشانه های شما ممکن است جسمانی یا عاطفی  و یا هر دو باشد.

علائم عاطفی

  • به راحتی و یا بدون هیچ دلیلی گریستن

  • احساس گناه یا بی ارزش بودن کردن

  • احساس بی قراری یا برانگیختگی کردن و به راحتی آزرده شدن

  • احساس غم، کرختی و یا نا امیدی

  • از دست دادن علاقه و لذت به چیزهایی که عادت داشتید از آن ها لذت ببرید شامل رابطه جنسی

  • فکر کردن در مورد مرگ یا خودکشی

علائم فیزیکی

  • تغییر در اشتها (بیش از حد معمول و یا کمتر از حد معمول خوردن

  • احساس خستگی دایمی

  • داشتن سردرد، کمردرد و یا مشکلات گوارشی

  • داشتن دردهای دیگر و دردی که با درمان بهتر نمی شود.

  • داشتن مشکل در توجه، یادآوری، تمرکز و تصمیم گیری

  • بیش از حد خوابیدن و یا مشکلات خواب داشتن

  • کاهش و یا افزایش وزن ناخواسته

افسردگی بیشتر از یک حزن و اندوه است، افسردگی ضعف نیست و شما نمی توانید به سادگی از آن خلاص شوید. افسردگی ممکن است به درمان طولانی مدت نیاز داشته باشد اما از درمان ناامید نشوید. اغلب افراد مبتلا به افسردگی با دارو، مشاوره روانی و یا هر دو احساس بهتری پیدا می کنند.

اگر شما احساس افسردگی می کنید، با پزشک خود در اسرع وقت یک قرار ملاقات بگذارید. شما نیاز دارید که به پزشک خود در مورد نشانه هایتان بگویید. از پزشک خود انتظار نداشته باشید که فقط با نگاه کردن به شما قادر باشد که حدس بزند شما افسرده هستید. ممکن است خجالت بکشید و یا مطرح کردن آن برای شما سخت باشد. تصور کنید که در واقع درمان به شما کمک خواهد کرد تا احساس بهتری داشته باشید. اما برای صحبت با پزشک تان صبر نکنید. هر چه زودتر به دنبال درمان بروید، افسردگی زودتر از بین خواهد رفت.

هنگامی که به پزشک تان بگویید که چه احساسی دارید، ممکن است او برخی سوالات را در مورد علایم، سلامت و سابقه خانوادگی شما بپرسد. پزشک تان ممکن است از شما یک معاینه فیزیکی و برخی آزمایشات بعمل آورد. مهم است که به پزشک تان در مورد هر دارویی که مصرف می کنید بگویید.

نکاتی برای پیشگیری از افسردگی

انجام دهید:

  • خودتان پیش قدم شوید.

  • خودتان را در فعالیت هایی که به شما احساس خوبی می دهد یا به شما احساس بدست آوردن چیزی را می دهد، درگیر کنید.

  • از مواد مخدر و الکل اجتناب کنید. هر دوی این ها افسردگی را بدتر می کنند. هر دو می توانند با داروهای ضد افسردگی عوارض جانبی خطرناکی را باعث شوند.

  • اغلب ورزش کنید تا احساس تان را بهتر کند. به نظر می رسد که فعالیت بدنی موجب واکنش شیمیایی در بدن می شود که می تواند خلق و خوی شما را بهبود بخشد. انجام ورزش 4 تا 6 بار در هفته به مدت حداقل 30 دقیقه در هر زمان هدفی خوب است. اما حتی فعالیت کمتر هم می تواند مفید باشد.

  • وعده های غذایی متعادل و غذاهای سالم بخورید.

  • به اندازه کافی بخوابید.

  • هر میزانی که پزشک شما توصیه می کند، دارو مصرف کنید و یا به مشاوره بروید. دارویتان، اگر هر از گاهی آن را مصرف کنید،اثر نخواهد داشت.

  • برای خودتان اهداف کوچک تنظیم کنید، چرا که ممکن است انرژی کمتری داشته باشید.

  • خودتان را تشویق کنید.

  • تا آنجا که می توانید در مورد افسردگی و چگونگی درمان آن اطلاعات بدست آورید.

  • اگر شما شروع به فکر کردن در مورد خودکشی کردید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

انجام ندهید:

  • خودتان را منزوی نکنید با عزیزان، دوستان و پزشک خانواده تان در تماس باقی بمانید.

  • افکار احتمالی منفی تان مانند سرزنش خود و یا انتظار شکست خوردن را باور نکنید. این تفکر بخشی از افسردگی است. همینطور که افسردگی تان شما را ترک می کند، این افکار از شما دور خواهد شد.

  • خودتان را برای افسردگی تان سرزنش نکنید. شما باعث آن نشده اید.

  • تصمیم های مهم زندگی(به عنوان مثال، در مورد جدایی یا طلاق) را در حالی که افسرده هستید، نگیرید زیرا ممکن است به وضوح فکر نکنید بنابراین تصمیم گیری شما در این زمان ممکن است بهترین آن برای شما نباشد. اگر باید یک تصمیم بزرگ بگیرید، از کسی که به او اعتماد دارید کمک بخواهید.

  • انتظار نداشته باشید که شما بتوانید همه چیز را به طور معمول انجام دهید. یک برنامه واقع بینانه تنظیم کنید.

  • ناامید نشوید. ممکن است رفع کامل افسردگیتان زمان بر باشد، بردبار باشید.

  • تسلیم نشوید.

درمان افسردگی

معمولا افسردگی می تواند از طریق ملاقات با پزشک تان درمان شود. افسردگی می تواند با داروها، مشاوره و یا با هر دو درمان شود. یک رژیم غذایی مغذی، ورزش منظم و اجتناب از مصرف الکل، مواد مخدر و کافئین بیش از حد نیز می تواند کمک کننده باشد. درمان می تواند کمک کند افسردگی ظرف 8 تا 12 هفته یا کمتر از بین برود. اگر شما شرایط پزشکی دیگری داشته باشید که می تواند درمان تان را تحت تاثیر قرار دهد و یا اگر در معرض خطر بالای خودکشی باشید، ممکن است درمان در بیمارستان لازم باشد.

مشاوره

برای افسردگی خفیف تا متوسط، ممکن است انجام مشاوره گزینه درمانی خوبی باشد. برای افسردگی اساسی و برای برخی از افراد مبتلا به افسردگی خفیف، ممکن است مشاوره کافی نباشد. ترکیبی از دارو درمانی و گفتگو درمانی معمولا موثر ترین راه درمان افسردگی شدید تر است. اگر شما درمان ترکیبی را برای حداقل یک سال ادامه دهید، کمتر احتمال دارد که بازگشت افسردگی داشته باشید.

در روان درمانی، شما با یک درمانگر آموزش دیده و یا یک مشاور در مورد چیزهایی که در زندگی تان رخ می دهد، صحبت می کنید. ممکن است تمرکز بر افکار و اعتقادات تان، بر روی چیزهایی که در گذشته شما اتفاق افتاده است، یا در روابط تان باشد و یا ممکن است تمرکز برروی رفتارتان باشد، اینکه چگونه شما را تحت تاثیر قرار می دهد و آنچه شما می توانید بطور متفاوت انجام دهید. روان درمانی معمولاً برای مدت زمان محدود مانند 8 تا 20 ویزیت به طول می انجامد.