ورود به سایت
1395/04/19

​​

طبق گزارش‌های مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری کشور در سالیان اخیر هیچ‌وقت کم‌تر از 10 درصد نبوده است. دولت یازدهم برای کاهش این روند تمهیداتی اندیشیده، اما معضل بیکاری با چنان مجموعه‌ی گسترده‌ای از عوامل داخلی و خارجی گره خورده است که چشم‌انداز روشنی از مهار آن وجود ندارد.




در یک دهه‌ی گذشته از سویی تحریم‌ها و مشکلات متعاقب آن (مانند محدودیت‌ها در واردات کالا و مواد اولیه، به‌ویژه از کشورهای غربی) را تجربه کرده‌ایم که این امر لطمه‌ی شدیدی به تولیدکنندگان داخلی وارد آورده است. از سوی دیگر، برخی سیاست‌های مالی و اقتصادی باعث شد که در همین دورانِ تحریم شاهد افزایش شدید پدیده‌هایی چون دلالی و واردات بی‌رویه از کشورهای دیگر، به‌ویژه شرق، باشیم. سیل ورود کالاها و اقلامِ بعضاً بی‌کیفیت، اما ارزان، نخستین چیزی را که با خود برد تولید داخلی بود. بسیاری از شرکت‌ها نتوانستند در این رقابتِ نابرابر دوام بیاورند و ناگزیر از تعدیل گسترده‌ی نیروهای کاری خود شدند و یا، بدتر از آن، عطای تولید را به لقایش بخشیدند و کارخانه‌ها تعطیل شد. سوددهی اندک فعالیت‌های صنعتی و نرخ بالای سود بانکی، در کنار جذابیت بازارهایی چون مسکن و ارز، عامل دیگری بود که باعث سرمایه‌بَرداری از بخش تولید شد و به افول صنعت کشور انجامید. بی‌گمان دود این معضل بیش از همه در چشم نیروی کاری رفت که اشتغال خود را از دست می‌داد و باید با دستان خالی به جنگ تورم و گرانی می‌شتافت.

اکنون، پس از رفع تحریم‌ها و با سیاست‌هایی که چشم به تقویت صنعت کشور دارند، امید تولیدکنندگان و کارگران ایرانی به بهبود اوضاع و بازگشت کشور به مسیر خودکفایی و شکوفایی بازارِ داخلیِ کار و اشتغال است. هرچند که این روندی باشد طولانی و پر پیچ و خم.

اما درست در همان برهه‌ای که بیکاری و افولِ تولید کشورمان را درنوردید، برخی از شرکت‌ها و بنگاه‌های تولیدی توانستند، با اتخاذ تدابیر هوش‌مندانه و وفاداری به صنعت خود، نه‌تنها هفت‌خوانِ مشکلاتِ یادشده را از سر بگذرانند، که باعث افزایش اشتغال و تولید محصول در واحدهای خود شوند. داروسازی دکتر عبیدی یکی از همین معدود شرکت‌ها بود که توانست در بازه‌ای پنج‌ساله تولید خود را توسعه بخشد و درنتیجه ظرفیت بیش‌تری برای جذب نیروهای کاری فراهم آورد.

در آستانه‌ی هشتمین دهه‌ی فعالیت‌ خود، داروسازی دکتر عبیدی هم‌چنان الگویی مناسب و مثال‌زدنی است از توسعه‌ی کاری و نقش‌آفرینی در حوزه‌ی ایجاد فرصت‌های شغلی و جذب نیرو. از یاد نباید برد که این موفقیت شرکت مرهون توجه به اقتصاد ملی و ارزش‌نهادن به تولید داخلی و خودکفایی است. داروسازی دکتر عبیدی برای همه‌ی بخش‌های صنعتی ایران، به ویژه‌ بخش دارو، آرزوی رشد و شکوفایی دارد.

طبق گزارش‌های مرکز آمار ، نرخ بیکاری در سالیان اخیر هیچ‌وقت کم‌تر از 10 درصد نبوده است. دولت یازدهم برای کاهش این روند تمهیداتی اندیشیده، اما معضل بیکاری با چنان مجموعه‌ی گسترده‌ای از عوامل داخلی و خارجی گره خورده است که چشم‌انداز روشنی از مهار آن وجود ندارد.

اما درست در همان برهه‌ای که بیکاری و افولِ تولید کشورمان را درنوردید، برخی از شرکت‌ها و بنگاه‌های تولیدی توانستند، با اتخاذ تدابیر هوش‌مندانه و وفاداری به صنعت خود، نه‌تنها هفت‌خوانِ مشکلاتِ یادشده را از سر بگذرانند، که باعث افزایش اشتغال و تولید محصول در واحدهای خود شوند. داروسازی دکتر عبیدی یکی از همین معدود شرکت‌ها بود که توانست در بازه‌ای پنج‌ساله تولید خود را توسعه بخشد و درنتیجه ظرفیت بیش‌تری برای جذب نیروهای کاری فراهم آورد.

همان‌طور که در نمودار صفحه‌ی روبه‌رو نیز مشخص شده، رشد شرکت در  حوزه‌ی نیروی انسانی به گونه‌ای بوده است که در همین بازه‌ی پنج‌ساله تعداد کارکنان زن شرکت از 81 نفر به 225 نفر رسیده است که نشان از رشدی برابر با 177 درصد دارد. هم‌چنین با نرخ رشدی 180 درصدی، تعداد کارکنان مرد شرکت از 173 در سال 1390 به 485 نفر در بهار سال جاری رسیده است. در مجموع، افزایش تعداد کارکنان از حدود 300 نفر به بیش از 700 نفر در بازه‌ای پنج‌ساله حاکی از رشدی 88 درصدی در زمینه‌ی نیروی انسانی در داروسازی دکتر عبیدی است. 

در آستانه‌ی هشتمین دهه‌ی فعالیت‌ خود، داروسازی دکتر عبیدی هم‌چنان الگویی مناسب و مثال‌زدنی است از توسعه‌ی کاری ونقش‌آفرینی در حوزه‌ی ایجاد فرصت‌های شغلی و جذب نیرو.  از یاد نباید برد که این موفقیت شرکت مرهون توجه به اقتصاد ملی و ارزش‌نهادن به تولید داخلی و خودکفایی است.     

داروسازی دکتر عبیدی برای همه‌ی بخش‌های صنعتی ایران، به ویژه‌ بخش دارو، آرزوی رشد و شکوفایی دارد.