ورود به سایت
96/07/25

​​​​​​​​

بیماری صرع چیست

بیماری صرع چهارمین بیماری عصبی رایج در دنیا است که بدنبال اختلال در انتقال پیام‌های عصبی بین سلول‌های مغز بوجود آمده و می‌تواند در هر سنی رخ دهد. چنانچه یک بار حمله وجود داشته باشد تشنج نامیده شده و زمانی که تعداد حملات تشنج دو بار و بیشتر شوند به اصطلاح گفته می‌شود که بیمار مبتلا به صرع است. طبق تحقیقات به عمل آمده، نزدیک به 65 میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا هستند که از این تعداد یک‌ سوم آن‌ها با وجود دریافت درمان‌های دارویی مختلف، دچار تشنج‌های غیرقابل کنترل می‌شوند.

علت بیماری صرع چیست

تشنج می‌تواند بدنبال دلایل شناخته شده‌ای مانند ضربه به سر، افت شدید قند و کلسیم خون، عفونت‌های ویروسی و باکتریال سیستم عصبی، تومورهای مغزی، ابنورمالیتی‌های آناتومیک سیستم عصبی، خونریزی‌های داخل مغزی، نرسیدن اکسیژن کافی به مغز، سکته مغزی و بیماری آلزایمر رخ دهد.  

این در حالی است که در بسیاری از بیماران مبتلا به صرع علت شناخته شده‌ای وجود ندارد و حملات تشنج بدون دلیل خاصی

ایجاد می‌شوند.

انواع صرع

بیماری صرع انواع مختلفی دارد که با نام‌های مختلف شناخته می‌شوند و بسته به اینکه کدام بخش از مغز درگیر باشد علائم مختلفی هم ایجاد می‌شود. از جمله می‌توان صرع جنرالیزه، صرع پارشیال و صرع میوکلونیک را نام برد.

علائم بیماری صرع چیست

علائمی که در پی صرع بوجود می‌آید بسته به مکان درگیری در مغز،  بطور مثال عبارتند از:

  • حرکات شدید دست و پا، افتادن روی زمین، ایجاد صداهای غیر طبیعی، بی‌اختیاری ادرار و کاهش سطح هوشیاری
  • خیره ماندن به یک نقطه با از دست دادن هوشیاری کوتاه مدت
  • ملچ ملوچ کردن با از دست دادن هوشیاری کوتاه مدت
  • پرش ناگهانی عضلات دست ها با حفظ هوشیاری بخصوص صبح ها بعد بیدار شدن از خواب

چه افرادی برای ابتلا به بیماری صرع مستعد هستند؟

آمارها گویای این مطلب است که بیشتر از همه کودکان تازه متولد شده در معرض ابتلا به این بیماری هستند. نرخ مربوط به ابتلا بیماری صرع تا 10 سالگی کاهش و پس از سن 55 سالگی روند افزایشی به خود می‌گیرد. آمار منتشر شده در سال 2017، بیانگر این مساله است که در ایالات متحده حداقل 3.4 میلیون نفر دچار حملات تشنجی می‌شوند که از این تعداد 470 هزار نفر از آن‌ها را کودکان تشکیل می‌دهند.

نقش وراثت در بیماری صرع تا حدی شناخته شده است. چنانچه بستگان درجه اول یک فرد مبتلا به صرع باشند، ریسک ابتلا در فرد مذکور کمی بالاتر خواهد رفت.

همچنین باید اشاره کرد که صرع بیماری نیست که قابلیت انتقال از یک فرد به فرد دیگری را داشته باشد.

 

راه‌های درمان صرع​

برای  درمان تشنج​(کنترل حملات تشنج) از درمان‌های دارویی استفاده می‌کنند و چنانچه درمان‌های دارویی حملات رو کنترل نکنند در نهایت از جراحی‌های اختصاصی مغز برای کنترل حملات استفاده می‌شود.

هدف از درمان دارویی، قطع يا به حداقل رسانيدن تعداد حملات تشنج، بدون ايجاد عوارض جانبی جدی و خطرناك است. این دسته از داروها عمدتا به ‌نام‌ داروهای ضد صرع (Anti Epileptic Drugs :AEDs) شناخته می‌شوند. پزشک بر اساس ویژگی‌های فرد بیمار مانند سن، جنسیت، بیماری‌های همراه احتمالی، داروهای مصرفی همزمان بهترین درمان دارویی را انتخاب می‌نماید. بهترین درمان دارویی​، درمانی ست که ضمن کنترل بیماری کمترین عوارض جانبی را برای بیمار داشته باشد.

بطور کلی صرع یک بیماری قابل کنترل بوده و ترس جامعه از این بیماری کاملا نابجا است؛ چرا که با مشورت یک پزشک معتمد، دریافت درمان مناسب و همچنین تغییر سبک زندگی می‌توان حملات بیماری را کنترل کرده و آسیب ناشی از حملات را به حداقل رساند. برای کسب اطلاعات بیشتر ویدئو زیر را مشاهده کنید.​