دیفوزل ®

دیفوزل یک داروی خوراکی است که در درمان ام اس عود کننده -فروکش کننده که با تشدید و کاهش علائم بیمار همراه است کاربرد دارد.

بارداری:
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: C
مطالعات کافی و به‌خوبی کنترل شده در زنان باردار انجام نشده است. مصرف دی متیل فومارات در دوزهای مرتبط بالینی در حیوانات در طول بارداری و شیردهی باعث مشاهده عوارض جانبی بر روی بقاء نوزاد، رشد، بلوغ جنسی و عملکرد رفتاری عصبی گردید.
دی متیل فومارات باید طی دوران بارداری در صورتی مصرف شود که فواید مصرف آن، مضرات احتمالی بر روی جنین را توجیه نماید.
اگر باردار هستید قبل از مشورت با پزشک از مصرف دی متیل فومارات خودداری نمایید.
در موش‌های صحرایی نر، تجویز خوراکی دی متیل فومارات (75، 250، 375 mg/kg/day) قبل و در طی دوره جفت‌گیری اثراتی بر روی باروری نداشت، اگرچه افزایش در اسپرم غیرمتحرک در دوزهای میانی و بالا مشاهده شد. دوز غیرموثر برای عوارض جانبی بر روی اسپرم، مشابه با دوز پیشنهادشده در انسان به میزان ۴۸۰ میلی‌گرم در روز براساس مساحت سطح بدن (mg/m2) است.
در موش‌های صحرایی ماده، تجویز خوراکی دی متیل فومارات (20، 100، 250 mg/kg/day) قبل و در طی دوره جفت‌گیری و در ادامه، در روز هفتم حاملگی موجب اختلال در چرخه استروس و افزایش مرگ جنین در بالاترین دوز بررسی گردید. بالاترین دوز بدون عوارض جانبی (mg/kg/day 100) دوبرابر دوز پیشنهادشده در انسان براساس مساحت سطح بدن (mg/m2) است.
شيردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست ولی چون بسیاری از داروها در شیر ترشح می‌شوند، تجویز دی متیل فومارات در طی شیردهی باید با احتیاط صورت پذیرد. پزشک در خصوص قطع شیردهی یا قطع مصرف دارو، شما را راهنمایی خواهد نمود.

همیشه این دارو را مطابق با توصیه پزشک مصرف کنید. در صورت عدم اطمینان، با پزشک مشورت نمایید. مقدار مصرف معمول این دارو به شرح زیر است:
دوز شروع‌کننده: ۱۲۰ میلی‌گرم دو بار در روز است که پس از ۷ روز به‌صورت دوز معمول ادامه می‌یابد.
دوز معمول: ۲۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز است.
کاهش موقت دوز به ۱۲۰ میلی‌گرم دو بار در روز برای بیمارانی که تحمل دوز معمول را ندارند، باید در نظر گرفته‌شود.
دوز پیشنهادی: ۲۴۰ میلی‌گرم دو بار در روز، باید در طی ۴ هفته از سر گرفته شود. قطع مصرف دی متیل فومارات برای بیمارانی که تحمل بازگشت به دوز معمول را ندارند، باید در نظر گرفته‌شود. بروز گرگرفتگی ممکن است در صورت مصرف همزمان دی متیل فومارات با غذا کاهش یابد. در روش دیگر، تجویز آسپیرین فاقد روکش انتریک (تا ۳۲۵ میلی‌گرم) ۳۰ دقیقه قبل از مصرف دی متیل فومارات ممکن است به کاهش شدت گرگرفتگی کمک نماید.
۱- در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه‌شده، سریعاً به پزشک اطلاع دهید.
۲- در صورت فراموش‌ کردن یک نوبت از مصرف دارو، مقدار مصرف را دوبرابر نکنید و در صورتی که بین دو دوز حداقل ۴ ساعت فاصله باشد، دوز فراموش‌شده را مصرف نمایید. در غیر اینصورت تا زمان مصرف دوز بعدی، منتظر بمانید.
۳- در مورد مصرف دارو اگر سوالات بیشتری دارید، با پزشک یا داروساز خود مشورت نمایید.

دی متیل فومارات ممکن است بر روی تعداد گلبول‌های سفید، کلیه و کبد شما اثر نماید. لذا قبل از شروع مصرف دارو، پزشک شما انجام آزمایش خون جهت شمارش گلبول‌های سفید خون و بررسی عملکرد صحیح کلیه ها و کبد را تجویز خواهد نمود. همچنین این آزمایشات در طی دوره درمان نیز به صورت دوره‌ای انجام خواهد شد.
در صورتی که مبتلا به بیماری‌های شدید کلیه و کبد، بیماری معده یا روده، عفونت شدید (مانند پنومونی) می‌باشید، قبل از مصرف دارو با پزشک خود مشورت کنید.
آنافیلاکسی و آنژیوادم: پس از مصرف اولین دوز دی متیل فومارات یا در طی دوره درمان، دی متیل فومارات می‌تواند موجب آنافیلاکسی و آنژیوادم شود. علایم و نشانه‌های آن شامل تنفس مشکل، کهیر، تورم گلو و زبان است. به بیماران باید آموزش داده شود تا در چنین شرایطی مصرف دی متیل فومارات را قطع نموده و سریعا مراقبت‌های پزشکی را دنبال نمایند.
لوکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده: بیمار را آگاه کنید که لوکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده (PML) در یک بیمار مشاهده شده است. لوکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده یک عفونت ویروسی فرصت طلب مغزی است که بوسیله ویروس (JCV) که معمولا فقط در بیمارانی که سیستم ایمنی آنها از کار افتاده است، رخ می‌دهد و معمولا منتهی به مرگ یا ناتوانی شدید می‌گردد. بیمار را آگاه کنید که لوگو آنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده معمولا با پیشرفت نقص ها مشخص می‌شود و معمولا منتهی به مرگ یا ناتوانی شدید در طول هفته‌ها یا ماه‌ها می‌گردد. بیمار را آگاه کنید که در صورت مشاهده هر یک از علایم بیماری PML ، با پزشک خود تماس بگیرند. علایم معمول مرتبط با بیماری لوکوآنسفالوپاتی چند کانونی پیشرونده متنوع بوده و در طی روزها تا هفته ها پیشرفت می نماید و شامل ضعف پیشرونده در یک سمت بدن یا کندی حرکت اندام، اختلال در دید، تغییر در تفکر، حافظه و جهت گیری است که منجر به اغتشاش شعور و تغییرات شخصیتی می‌گردد.
تعداد لنفوسیت‌ها: دی متیل فومارات ممکن است تعداد لنفوسیت‌ها را کاهش دهد. آزمایش خون (CBC) باید قبل از شروع درمان، ۶ ماه پس از درمان و هر ۶ تا ۱۲ ماه پس از آن و در صورت مشاهده علایم بالینی انجام گیرد.
گرگرفتگی و عوارض گوارشی: گرگرفتگی و عوارض گوارشی (شکم درد، اسهال و تهوع) از شایع‌ترین عوارض دی متیل فومارات بخصوص در شروع درمان است و ممکن است در طی زمان کاهش یابد. در صورت ماندگاری و شدت گرگرفتگی یا عوارض گوارشی، با پزشک خود مشورت نمایید. در صورت ایجاد گرگرفتگی، دی متیل فومارات را می‌توان همراه با غذا و یا بعد از مصرف آسپیرین فاقد روکش انتریک استفاده نمود.
کپسول را به طور کامل بلع نموده و از خرد کردن، جویدن و یا خالی کردن محتویات آن بر روی غذا خودداری کنید. دی متیل فومارات را می‌توان همراه غذا یا با معده خالی مصرف نمود. برای کاهش برخی از عوارض جانبی بسیار شایع می‌توان دی متیل فومارات را همراه با غذا مصرف نمود.
اثر دی متیل فومارات بر روی رانندگی و یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند، مشخص نیست. پزشک شما در خصوص امکان رانندگی و یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند، راهنمایی‌های لازم را ارایه خواهد نمود.

این دارو در بیماران با حساسیت شناخته شده به دی متیل فومارات و یا هر یک از مواد کمکی آن منع مصرف دارد. این واکنش‌ها آنافیلاکسی و آنژیوادم (نشانه‌ها و علایمی نظیر اشکال در تنفس، کهیر و تورم گلو و زبان) را شامل می‌شود.

در صورتی که اخیرا از داروهای دیگر استفاده نموده و یا در حال مصرف آن می باشید و هچنین داروهایی که بدون نسخه داده می شوند، بخصوص موارد زیر را با پزشک خود مشورت نمایید.
داروهای حاوی استرهای اسید فوماریک (فومارات ها) که جهت درمان پسوریازیس استفاده می شوند.
داروهای موثر بر سیستم ایمنی بدن شامل سایر داروهایی که در درمان مولتیپل اسکلروزیس مانند فینگولیمود، ناتالیزوماب یا میتوگزانترون بکار می روند یا درمان های معمول سرطان.
داروهای موثر بر کلیه شامل تعدادی از آنتی بیوتیک ها (جهت درمان عفونت ها)، مدرها، نوع خاصی از ضد دردها (مانند ایبوپروفن و سایر داروهای ضد التهاب مشابه و سایر داروهایی که بدون نسخه داده می شوند و داروهای حاوی لیتیم.
داروهای خوراکی پیشگیری کننده از بارداری: دی متیل فومارات ممکن است باعث کاهش اثر داروهای خوراکی پیشگیری کننده از بارداری شود. در زمان مصرف دی متیل فومارات، از یک روش پیشگیری اضافه مانند کاندوم باید استفاده شود،
استفاده از واکسن ها در زمان مصرف دی متیل فومارات ممکن است کمتر موثر باشد. مصرف همزمان دی متیل فومارات با انواع خاصی از واکسن ها (واکسن زنده) ممکن است باعث عفونت گردد و لذا باید از واکسیناسیون خودداری شود.
فرآورده های حاوی الکل ممکن است با دی متیل فومارات تداخل نماید. این تداخل باعث التهاب معده (گاستریت) بخصوص در بیماران مستعد به گاستریت می گردد.