لیروپریم®

عوارض جانبی قرص لیروپریم

عوارض احتمالی مصرف قرص لیروپریم به شرح زیر است:

• اسیدوز لاکتیک (نادر اما بسیار خطرناک)
•  پانکراتیت حاد
• افت قند خون هنگام مصرف همراه با انسولین
• واکنش‌های شدید حساسیتی
• کاهش ویتامین B12
• درد شدید مفاصل
• بیماری پوستی تاولی (بولوس پمفیگوئید)
• احتمال تشدید نارسایی قلبی

شرایط نگه‌داری قرص لیروپریم

قرص لیروپریم را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد و دور از نور و رطوبت و دسترس کودکان نگه‌داری کنید و بعد از انقضای تاریخ مصرف، به دور بیندازید.

لیروپریم ترکیبی از دو داروی لیناگلیپتین و متفورمین هیدروکلراید است و به‌عنوان درمان کمکی همراه با رژیم غذایی و ورزش برای بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ تجویز می‌شود.

اطلاعات کافی درباره ایمنی لیروپریم در بارداری وجود ندارد، اما مصرف آن باید فقط با نظر پزشک صورت بگیرد.
در زمان شیردهی متفورمین ممکن است وارد شیر مادر شود و درباره لیناگلیپتین اطلاعات کافی در انسان وجود ندارد؛ بنابراین مصرف دارو در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود مگر با تشخیص پزشک.

این دارو برای درمان دیابت ملیتوس نوع ۲ همراه با رژیم غذایی و ورزش مورداستفاده قرار می‌گیرد و مقدار مصرف آن را پزشک تعیین می‌کند؛ اما این مقدار معمولاً به شرح زیر است:

در بزرگسالان:
شروع درمان: معمولاً با یک قرص ۲٫۵/۵۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز همراه با غذا آغاز می‌شود و مصرف دارو همراه غذا برای کاهش عوارض گوارشی ناشی از متفورمین توصیه می‌شود. در صورت نیاز و تحمل دارویی، مقدار مصرف باید به‌تدریج افزایش پیدا کند.
حداکثر مقدار مصرف یک قرص ۲٫۵/۱۰۰۰ میلی‌گرم، دو بار در روز است.

در بیماران تحت‌درمان با متفورمین:
درمان با دوز ۲٫۵ میلی‌گرم لیناگلیپتین و مقدار متفورمینی که بیمار قبلاً مصرف می‌کرده، دو بار در روز همراه با غذا شروع می‌شود
(برای مثال اگر بیمار ۱۰۰۰ میلی‌گرم متفورمین را دو بار در روز مصرف می‌کرده است، باید از قرص ۲٫۵/۱۰۰۰ دو بار در روز استفاده کند.)

در بیمارانی که هم‌زمان یا پیش‌تر داروهای لیناگلیپتین و متفورمین را به‌صورت جداگانه مصرف می‌کرده‌اند:
درمان باید با دوزی مشابه ترکیب مصرفی پیشین آغاز شود، به‌طوری‌که دوز هر یک از اجزای دارو با مقدار مصرف قبلی مطابقت داشته باشد.

در کودکان:
بی‌خطری و اثربخشی این دارو در کودکان ثابت نشده است.

موارد احتیاط قرص لیروپریم عبارتند از:
1. خطر اسیدوز لاکتیک (مربوط به متفورمین): در شرایط زیر احتمال آن بیشتر می‌شود:
کم‌آبی شدید، نارسایی کلیوی یا کبدی، مصرف الکل، جراحی، تب یا بیماری‌های شدید.

2. پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)

3. خطر افت قند خون: به‌ویژه در صورت مصرف همزمان با انسولین یا سولفونیل‌اوره‌ها.
ممکن است نیاز به کاهش دوز این داروها باشد.

4. واکنش‌های حساسیتی: بروز علائمی مانند: تورم صورت و گلو، بثورات شدید پوستی، تنگی نفس.

5. کاهش ویتامین B12:مصرف طولانی‌مدت متفورمین ممکن است باعث کاهش B12 شود.

6. درد شدید مفاصل

7. تاول‌های پوستی (Bullous Pemphigoid)

8. نارسایی قلبی

9. بیماران سالخورده یا دارای نارسایی کلیوی نیاز به بررسی منظم عملکرد کلیه دارند. در صورت افت عملکرد کلیه ممکن است دارو قطع شود.

10. .بروز کم‌آبی شدید (اسهال، استفراغ، تب)، انجام جراحی و تزریق ماده حاجب برای تصویربرداری (در این موارد مصرف این دارو باید به‌صورت موقت متوقف شود.)

موارد منع مصرف قرص لیروپریم به شرح زیر است:

• نارسایی شدید کلیوی
• اسیدوز متابولیک یا کتواسیدوز دیابتی
• حساسیت به لیناگلیپتین، متفورمین یا سایر ترکیبات دارو
• ابتلا به دیابت نوع ۱

موارد تداخل دارویی قرص لیروپریم عبارتند از:

• مهارکننده‌های کربنیک انهیدراز مانند توپیرامات و استازولامید(خطر افزایش اسیدوز لاکتیک)
• داروهایی که دفع متفورمین را کم می‌کنند مانند رانولازین (افزایش سطح دارو و اسیدوز لاکتیک)
• الکل (تقویت اثر متفورمین و خطر اسیدوز)
• القاکننده‌های قوی P-gp یا CYP3A4 مثل ریفامپین (کاهش اثر لیناگلیپتین)