1404/02/20
لوسمی لنفوسیتی مزمن
سه نوع اصلی سرطان خون عبارتند از لوسمی، لنفوم و میلوم. یکی از انواع لوسمی، لوسمی لنفوسیتی مزمن است. در...
تمامی مطالب علمی این سایت، به تایید تیم علمی پزشکی داروسازی دکتر عبیدی رسیده است.
هرچند سرطان ممکن است تهدیدکننده زندگی باشد، اما در بسیاری از افراد با موفقیت کنترل میشود و بعضی دیگر سالهای طولانی با سرطان زندگی میکنند.
برای بیشتر افراد مبتلا به سرطان، یادگیری چگونگی زندگی با این بیماری یکی از بزرگترین چالشهایی است که تا به حال با آن روبهرو شدهاند. دلیل این مسئله این است که ابتلا به سرطان تقریباً بر تمام جنبههای زندگی فرد و همینطور اطرافیانش تأثیر میگذارد.
سرطان و درمان آن میتواند باعث تغییر در موارد زیر شود:
اگر بدانیم باید انتظار چه چیزهایی را داشته باشیم، ممکن است احساس کنترل بیشتری بر وضعیت خود داشته باشیم و برای کنار آمدن با این تغییرات آمادگی بهتری پیدا کنیم، میتوانیم این اطلاعات را از پزشک یا تیمدرمانی خود بگیریم.
ابتلا به سرطان ممکن است به بروز طیفی از احساسات شدید مثل غم، خشم، ترس، نگرانی یا احساس گناه منجر شود. این احساسات طبیعیاند و ممکن است در طول زمان تغییر کنند. مرور و بررسی احساسات به روشی که برایمان راحتتر است، میتواند کمککننده باشد. راهکارهای زیر میتوانند در این راستا مفید باشند:
اگر احساس کردیم احساسات کنترل زندگی ما را به دست گرفتهاند، موضوع را با پزشک خود در میان بگذاریم. در صورت وجود نشانههای افسردگی، اضطراب یا استرس ممکن است به حمایت بیشتری نیاز داشته باشیم.
در طول درمان سرطان، معمولاً تیمی از ارائهدهندگان خدمات سلامت از ما مراقبت میکنند و در کنار پزشکان و پرستاران، ممکن است با مددکار اجتماعی، داروساز، کارشناس تغذیه و سایر متخصصان هم در ارتباط باشیم. ما میتوانیم دغدغهها و پرسشهای خود را با تیم درمانی خود در میان بگذاریم. ارتباط مؤثر با تیم درمان میتواند باعث شود احساس رضایت بیشتری از روند درمان خود داشته باشیم. برای بهبود ارتباط خود میتوانیم:
سرطان، نقشها و برنامههای روزانه افرادی را که ما را دوست دارند و از ما حمایت میکنند را هم تغییر میدهد. ممکن است آنها مجبور شوند کارهایی را که ما همیشه انجام میدادیم، بر عهده بگیرند و ما هم برای انجام بعضی از کارهای خود به کمک آنها نیاز داشته باشیم؛ ممکن است این تغییرها آسان نباشند.
صحبت درباره این تغییرها میتواند مفید باشد. اگر احساس میکنیم این گفتوگو برایمان دشوار است، از مددکار اجتماعی یا یکی دیگر از اعضای تیم درمان خود بخواهیم تا در صحبت با خانواده و اطرافیان که در مراقبت از ما نقش دارند، به ما کمک کنند. مراقبان ما ممکن است خودشان هم به حمایت نیاز داشته باشند.
سرطان و درمان آن ممکن است تغییرات بزرگی در ظاهر و احساس و تفکر ما نسبت به خودمان ایجاد کند. برای مثال ممکن است دچار موارد زیر شویم:
کنار آمدن با این تغییرات میتواند دشوار باشد، اما بیشتر افراد با گذشت زمان راههایی برای داشتن احساس بهتر پیدا میکنند. اگر وضع جسمیمان اجازه بدهد، میتوانیم این راهکارها را امتحان کنیم:
بعد از پایان درمان، مراقبتهای پیگیری (فالوآپ) بهطور منظم انجام میشود، پزشک برنامه ویزیتها و آزمایشهای لازم را برای ما توضیح میدهد. این مرحله، زمان مناسبی است تا درباره چالشهایی که ممکن است در آینده با آنها روبهرو شویم، گفتوگو کنیم. دانستن آنچه در پیش است، میتواند به ما کمک کند برنامهریزی بهتری داشته باشیم و با پذیرش وضعیت جدید به زندگی ادامه بدهیم؛ زندگیای که سرطان بخشی از آن است
IR-1127-ABD-4512-AS
منابع:
همه حقوق این وبسایت متعلق به داروسـازی دکتـر عبیدی است. © 1404
دیدگاه کاربران