عبیدی ۷۵؛ ۷۵ روایت از امید

پروژه عبیدی ۷۵ با هدف ساختن امید در دل هموطنان آغاز شد. هر روستا داستانی از امید، همدلی و زندگی برای گفتن دارد. این بخش، روایت کوتاهی از همین قصه‌های واقعی است؛ روایت‌هایی که یادآور تأثیر ماندگار «خانه‌های امید» در ۷۵ روستای ایران هستند.

1402.01.21

قصه 26

خانه امید بیست و شش؛ قالیچه امید من رو قدرتمند می‌کنه... خوانش: صادق شاهسون مسیر کرمانشاه به «ثلاث باباجانی» فصل...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 25

خانه امید بیست و پنج؛قیطول بهرام‌وندی امید برای من سبزیِ، جوونه میزنه، گل میده خوانش: مهرداد خیر‌دوست وقتی به روستای...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 24

خانه امید بیست و چهار؛ قاضی خان اینجا حاصلخیز نه، انارخیزه خوانش: نیلوفر عباسی «شاهین» بیست و چهارساله است و...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 21

خانه امید بیست و یک؛ ده عباس برای مطبم نقاشی‌های بزرگ می‌کشم خوانش: پریناز خالقی قامت بلند نخل‌ها خبر می‌دهد...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 20

خانه امید بیست؛ آبچندار گلال عسل‌های اینجا درمون هزار دردن خوانش: محسن مهاجری اسمش را می‌پرسی، با چشم‌هایی که برق...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 18

خانه امید هجده؛ خونگاه خاصیت مادر بودن اینه که برای لبخند بچه‌هات همه کاری بکنی... خوانش: مهدی حاجی علی نزدیک...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 17

خانه امید هفده؛ منارجان من عاشق شاهنامه‌ام.... خوانش: افشین شهرابی «منارجان» در میان کوه‌های زاگرسی و درست بین دو دره...

بیشتر بخوانید
1402.01.21

قصه 16

خانه امید شانزده؛ مزرعه‌عرب کجا بهتر از جایی که حالت خو‌ش‌باشه؟! خوانش: جعفر اسکندری اینجا یک قلعه گِلی قدیمی وجود...

بیشتر بخوانید

همه حقوق این وب‌سایت متعلق به داروسـازی دکتـر عبیدی است. © 1405